woensdag 15 februari 2017

Hoe duimzuigen een moeder tot tranen kan brengen


Onze kleinste spruit duimt.
punt


Daar begint alles mee
hij houdt zoveel van zijn duim
dat hij vorige winter, door het intense duimen
een enorme kloof had in zijn mini duimpje
Veel zalf, veel plakkers en nog meer huilbuien later
was die kloof eindelijk genezen
Of het was eindelijk geen winter meer...
Dat laten we in het midden
Het resultaat was het belangrijkste
Geen pijn meer
Geen kind dat zichzelf nog pijn deed



Ondertussen hebben we weeral prijs
Al maandenlang
geen kloof, deze keer
maar een wondje op zijn neus
dat telkens die duim in zijn mond verdwijnt,
opnieuw wordt opengekrabd
omdat dat nieuwsgierige wijsvingertje 
telkens dat oh zo moeizaam gegroeide wondkorstje vindt


Je las dat trouwens goed
 Al maandenlang
Ondertussen heeft het ventje
een lang litteken op zijn neusje
met onderaan
- uiteraard -
nog steeds een klein wondje




Nu mag je denken
"Geef hem toch gewoon een tut"
Daar hadden we echt al zelf aan gedacht...
Een kind dat duimt, duimt
Zo'n kind wilt helemaal geen tutter
Dat is om aan de poppen te geven of om mee te spelen
of om op te bijten
Maar niet om te troosten, of om rustig in slaap te vallen
Dat hadden we in het verleden al vaker geprobeerd


Handschoenen dan maar?
Daar lachen we eens hartelijk om
Zelfs bij -10 in de Ardeense sneeuw
had die kleine kabouter geen zin in handschoenen
Wat zou dat dan geven in een lekker warm bedje, denk je?


Pleisters blijven er op zolang je naar hem kijkt
Dat wijsvingertje, weet je nog?
Elke soort die we hadden werd geprobeerd
Speciale wondzalf smeer ik meermaals per dag
Waarop hij die meermaals per dag over zijn hele snoet smeert
 Hij heeft het toch maar gehad denk ik dan...


Als naaister denk ik dan
"een kinderdwangbuis?"
Bij Kind & Gezin vonden ze dat niet grappig
Sarcasme, anyone?


Ze gingen in elk geval wel mee op zoek naar een oplossing
De verpleegkundige had overlegd met zijn wondzorg collega
om de beste verzorging te bespreken
'Comfeel Plus Transparant' werd aangeraden
Pleister nummer hoeveel ondertussen?
De truuk met die dingen is, dat wanneer je ze een beetje warm maakt
met je handen, je die pleister dan kan platwrijven op de huid
zodat de randjes vervagen en je hem niet meer voelt

(of ziet, ahja, transparant) 


Lichaamswarmte? Check
Onzichtbaar? Check
Platgewreven? Think again


Al eens proberen wrijven op de neus van een tweejarige?
Trust me, I've tried
Het helpt niet echt dat zo'n neusje de grootte
en zachtheid van een mini kerstomaatje heeft
Uiteraard voelde hij dat randje nog
en na zo'n 20 minipleistertjes na elkaar te hebben geplakt
- dat eigenwijze wijsvingertje toch -
werd ook dat plan geklasseerd
De pleisters zitten in de medicijnenkist, 
die krengen kosten geld en gaan zeker nog op 
andere plaatsen / kinderen gebruikt worden
want ze werken echt wel
...als je er afblijft

Nog niet lang geleden stond ik smekend bij de apotheek
met tranen in de ogen
of ze ALSJEBLIEFT iets hadden
om mijn prachtig zoontje
te laten stoppen zichzelf te verminken
Ze luisterden naar mijn verhaal en gaven me prompt Bytex
Dat vieze spul tegen nagelbijten
Eigenlijk niet onder 3 jaar te gebruiken
maar nood breekt wet


Ik stapte buiten met dat kleine flesje
en toch nog maar eens een nieuwe tut
Er werd overgegeven, meermaals
Bytex is ECHT vies en hij wilde ECHT duimen 
 We hebben huilbuien gehad 
Hij, omdat hij zijn beste vriend is verloren
Ik, omdat ik degene ben die hem zijn troost afneemt
Moeilijk dutten, moeilijk inslapen, moeilijk doorslapen
Die nieuwe tut is al zo'n 1000 keer door de kamer gevlogen


Zoals ik al zei heeft hij ondertussen
een lang litteken op zijn neusje
met onderaan
- uiteraard -
nog steeds een klein wondje
 Al is dat bijna genezen
Nu dat kleine wijsvingertje eindelijk uit de buurt blijft




We smeren en blijven smeren, Bytex en wondzalf
(ook op dat tweede stomme wondje op zijn kaak)
Die tut gaat al beter nu en zelfs slapen begint te beteren, 
al durf ik het hier amper schrijven
Van de huisarts kregen we een gel om littekens te laten vervagen 
Van zodra de huid helemaal dicht is kunnen we daarmee aan de slag



Duimen jullie mee?
 Pun intended 
:)








8 opmerkingen:

  1. Hier ook een dochter die haar duim nog steeds veel te vaak gebruikt. Sommige periodes zijn beter dan andere... En ik ken het gevoel dat ze je geven als je bytex gebruikt... Niet leuk.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ocharme!!!! mijn jongste zus was ook een duimer, die had echt een bult op haar duim gezogen, maar nooit zo erg als bij ulle jeff, het is wel een choeke pertang hè, de deugnieterij druipt ervan af, en natuurlijk hebben die van kind en gezin geen humor!!!! dat wist ge nu toch al....ge moogt daar alleen de onwetende moeder spelen :-)

    kusjes
    vee

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Succes, hopelijk raakt ie er voorgoed vanaf. Mijn jongste dochter, van 9 ondertussen, duimt nog steeds... Bytex en aanverwanten ten spijt :-(
    Gelukkig geen bulten, kloven of bovenbijt. Geduld zeker? :-/

    BeantwoordenVerwijderen
  4. maar jongens wat een lijdensweg! Ik duim meisje!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zo groot geworden al, dat schone ventje! En het komt ongetwijfeld wel goed met die littekens! Het wordt sowieso een stoere vent hé!
    Ja hoor, we duimen mee :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Bij ons duimen de kindjes alle 3. Mama heeft een hekel aan een tut en 't zal ook wel in de genen zitten. Ik zal maar niet zeggen hoe lang ik duimde, maar 't was lang... Onze oudste (bijna 8) heeft net van de tandarts te horen gekregen dat ze waarschijnlijk een beugel moet vanwege het duimen. De middelste zat met bijna 4 bij de logopedist vanwege slissen (duimen de mede-oorzaak). Uit ervaring weet ik dat niets helpt. Ook Bytex, hoe smerig ook, heeft bij mijn kindjes niet geholpen. De oudste twee hebben nu speciale bitjes die ze in moeten als ze bijv. TV kijken (het duim-moment bij uitstek). Hiermee wordt de stand van de tanden nog iets gecorrigeerd, kunnen ze niet duimen en wordt de ligging van de tong juist aangeleerd (tegen slissen). Het helpt wel iets, maar dat duimen is er nog steeds niet af... Bij mij hielp het dat ik besefte dat duimen op een bepaalde leeftijd toch echt wel belachelijk was... Maar ja daar heb je met een (bijna) 2-jarige duimelot niets aan ;). Ik hoop voor je dat hij z'n duim snel kan missen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik heb geen duimertjes in huis maar leef met jou mee. Wat een knap kind trouwens! Kop op missy, en courage!

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor je berichtje, ze worden allemaal graag gelezen!